شوند وآنها به زياد شدن محصول كمك نكنند ، زكات آنها يك است . مسأله 1878 - اگر زراعتى را با دلو ومانند آن آبيارى كنند ودر زمينى كه پهلوى ان است زراعتى كنند كه از رطوبت آن زمين استفاده نمايد ومحتاج به آبيارى نشود زكات زراعتى كه با دلو آبيارى شده بيست يك وزكات زراعتى كه پهلوى آن است ده يك مىباشد . مسأله 1879 - مخارجى را كه براي گندم وجو وخرما وانگور كرده است ، ومقدارى از قيمت أسباب ولباس را كه به واسطه زراعت كم شده ، نمى تواند از حاصل كسر گندم بلى بعد از ملاحطه نصاب ، زكات آن مصارف لازم نيست بدهد وده يك يا بيست يك باقيمانده را بايد بدهد يعنى چنانچه قبل از كسر آنها 288 من و 45 مثقال كم برسد بايد زكات باقيمانده آن را بدهد . مسأله 1880 - تخمى را كه به مصرف زراعت رسانده مى تواند قيمتي را كه در حين زرع داشته جزء مخارج حساب نمايد وحكم آن در مسأله قل بيان شد . مسأله 1881 - اگر زمين وأسباب زراعت يا يكى از اين دو ملك خود أو باشد ، نبايد كرايه آنها را جزء مخارج حساب كند . ونيز براي كارهايى كه خودش كرده ، يا ديگرى بي اجرت انجام داده ، چيزى از حاصل كسر نمى شود . مسأله 1882 - اگر درخت انگور يا خرما را بخرد ، قيمت آن جزء مخارج نيست . ولى اگر خرما يا انگور را پيش از چيدن بخرد ، پولى را كه براي آن داده جزء مخارج حساب مى شود . مسأله 1883 - اگر زمينى را بخرد ودر آن زمين گندم يا جو بكارد ، پولى را كه براي خريد زمين داده جزء مخارج حساب نمى شود . ولى اگر زراعت را بخرد ، پولى را كه براي خريد آن داده مى تواند جزء مخارج حساب نمايد واز حاصل كم كند اما بايد قيمت كاهى را كه از آن بدست مى آيد ، از پولى كه براي خريد زراعت داده كسر نمايد مثلا اگر زراعتى را پانصد تومان بخرد وقيمت كاه آن صد تومان باشد فقط چهار صد تومان آن را مى تواند جزء مخارج حساب نمايد .